De Vernieuwing van Mens en Maatschappij
Evolutiesprong
[ Index ] [ Cultuuromslag ] [ Evolutiesprong ] [ De Evolutiecrisis ] [ De maximale bevolking ] [ Ons kapitalistisch stelsel ] [ De maximale gemiddelde leeftijd ] [ De maximale gemiddelde lichaamslengte ] [ De materialistische evolutiegroei ] [ De economische groei blijft achter op de bevolking ] [ Het BBP groeit tot miljarden maal miljarden US$ ] [ Ontwikkelingslijnen ] [ Formules van de evolutielijnen ]
GEDETAILEERDE MOTIVERING VOOR DE CULTUUROMSLAG
Wij zien dat de mens steeds meer is verwikkeld in een web van sociale, politieke, economische, ecologische, culturele, en morele crises. De som van al die crises is de evolutiecrisis en enkele van de belangrijkste symptomen daarvan zijn: overbevolking, gemiddelde verarming, vergrijzing, criminaliteit, geldzucht, allerlei verslavingen, klimaatverandering, milieuvervuiling enzovoorts. Alle verschijnselen zijn exponenten van de evolutiecrisis en nemen toe met een exponentiële versnelling. Dat geldt ook voor de afname van duurzaamheid, natuurlijke hulpbronnen, bodemrijkdommen, vruchtbare grond, bouwgrond, vrije natuur, zoet water, enzovoorts. Zij behoren alle tot de evolutiecrisis, waarvan wij slechts de symptomen kunnen bestrijden, zonder dat wij ze kunnen beheersen. Daarvoor is de massatraagheid van 6 miljard wereldburgers veel te groot.
Wij realiseren ons niet dat wij ons slechts bezighouden met de symptoombestrijding, zonder dat wij de kwaal kennen. En zelfs al zouden wij de kwaal kennen, dan zouden wij die bij onze huidige wereldorde niet kunnen genezen, omdat wij dan onze maatschappij volledig moeten veranderen. Die maatschappij verandert reeds veel uit zichzelf, of beter tengevolge van de evolutie. Het is dus logisch dat de grote veranderingen die spoedig moeten plaatsvinden door de evolutie moeten worden aangebracht. De wijze waarop dit volgens de evolutielijnen kan gebeuren, worden hierna besproken.
In het bovenstaande wordt gesuggereerd dat evolutielijnen echt bestaan en dat is inderdaad het geval. Veelal wordt gedacht dat de evolutie op toeval berust en een volkomen willekeurig verloop heeft. Sedert het geschreven boek en wat beter sedert de uitvinding van de boekdrukkunst, kunnen wij enigszins in het verleden terugkijken, maar wij kunnen dat eerst goed sedert statistieken worden bijgehouden. Die zijn echter op zulke korte perioden gebaseerd, dat hun verschillende waarden soms hevig schommelen. Daarom kunnen wij daaruit het verloop van de evolutie niet betrouwbaar aflezen, zodat de Wetenschap concludeert dat de evolutie een willekeurig verloop heeft. Doordat de schrijver een nieuwe rekenmethode heeft gevonden voor het interpreteren van statistieken, blijkt dat de evolutie in het geheel niet toevallig is verlopen. Bij die nieuwe rekenmethode worden de statistieken niet lineair, noch logaritmisch afgelezen, maar over de perioden dat hun waarden naar de toekomst zijn verdubbeld, of naar het verleden zijn gehalveerd Het is merkwaardig dat bij het grafisch uitzetten de afgelezen waarden niet op een schommelde, maar op een volkomen rechte lijn liggen. Daarom ben ik van mening dat de evolutie geen toevallig verloop heeft gehad. Die rechte lijnen zijn in feite "regressielijnen" die ik 'evolutielijnen' genoemd. Hoewel wij ze nog niet eerder kenden, hebben zij altijd al bestaan. De evolutielijn van de wereldbevolking begint bij onze vroegste voorouders en is de oudste evolutielijn. Alle op de mens betrekking hebbende evolutielijnen dateren vanaf het begin van de hominidae, maar de lijnen die op zijn materialistische evolutie betrekking hebben, zijn veel later begonnen. De evolutielijn van de toename van het kapitaal en het BBP (Bruto Binnenlands Product) dateren nog maar van de laatste tijd, omdat er nog niet lang statistieken bestaan. Toch eindigen alle evolutielijnen in deze tijd, waarmee wordt bewezen dat de huidige wereldorde ten einde begint te komen.
Extrapolatie van de evolutielijnen blijkt dus tot dusver te zijn veroorloofd. Daardoor weten wij nu dat de materialistische evolutie ten einde loopt. Wij weten zelfs wanneer dat einde begint, namelijk bij het jaartal waarbij de Kapitaal Evolutielijn (KEL) eindigt. Dat is ergens in het jaar 2000 en maakt het duidelijk waarom de aandelenkoersen de laatste tijd zo hevige fluctueren, zodat het waarschijnlijk is dat er spoedig een eind komt aan het voortbestaan van alle kapitaalbeurzen.
De hier besproken evolutielijnen zijn uniek, omdat alle andere lijnen die uit groeicurven kunnen worden gemaakt, progressielijnen zijn. Dat betekent dat zij geen asymptoot (eindpunt) hebben, zodat de groei (bijvoorbeeld de industriële groei) die zij weergeven een open datum heeft en derhalve niet bekend is. Die progressielijnen worden 'ontwikkelingslijnen' genoemd en zij zijn ook van belang voor onze toekomst, zoals in Hoofdstuk 9 wordt besproken.