De Vernieuwing van Mens en Maatschappij
Ons kapitalistisch stelsel
[ Index ] [ Cultuuromslag ] [ Evolutiesprong ] [ De Evolutiecrisis ] [ De maximale bevolking ] [ Ons kapitalistisch stelsel ] [ De maximale gemiddelde leeftijd ] [ De maximale gemiddelde lichaamslengte ] [ De materialistische evolutiegroei ] [ De economische groei blijft achter op de bevolking ] [ Het BBP groeit tot miljarden maal miljarden US$ ] [ Ontwikkelingslijnen ] [ Formules van de evolutielijnen ]
Ons kapitalistisch stelsel kan niet blijven bestaan, omdat het stoelt op de kapitaalmarkt die door de millenniumbug ten einde komt. Hoewel de millenniumkoorts toeneemt, zeggen velen dat er geen millenniumprobleem bestaat en 1 januari 2000 slechts een kalenderjaar is dat hoort bij onze jaartelling. Wat bij onze jaartelling een nieuw millennium wordt genoemd is bij andere jaartellingen beslist geen mooi rond getal. Het nieuwjaar in Israël is 5760; in China 4698; in India 1921; bij de Kopten 1716; in de Islamitische wereld 1720 en in Iran begint dan het jaar 1378. Zij hebben daarin gelijk, want op 1 januari 2000 zou er inderdaad niets bijzonders gebeuren, als er geen miljoenen computers op dat jaartal zouden zijn gebaseerd.
Dit is één gegeven en een ander gegeven is dat de asymptoot van de Kapitaal Evolutielijn omstreeks dat jaartal staat geprogrammeerd. Hoe die datum kon worden geprogrammeerd is een mysterie, maar zeker is dat er nog geen computers bestonden toen de Kapitaal Evolutielijn is begonnen. Waarom de verdubbelingtijden daarna er toe hebben geleid dat de asymptoot van de Kapitaal Evolutielijn bij dat jaartal uitkomt, is een ander mysterie. Dat mysterie geldt trouwens ook voor de hypothese ‘De Verandering van Mens en Maatschappij’. De bewijsvoering daarvan berust op de Evolutielijn van de belangrijkste kapitaalbeurs ter wereld, waarvan het volume groter is dan het totaal van alle andere kapitaalzen. Die beurs is gevestigd op Wall Street in New York en aandelen die daar worden verhandeld, worden bijgehouden door de Dow Jones Industrial Average (DJIA) die kortweg de DOW wordt genoemd. De Dow is bepalend voor de hele kapitaalmarkt en is de smaakmaker van alle overige beurzen, alhoewel het koersverloop van die beurzen nogal verschillend is, zoals blijkt uit grafiek 3. Getoond wordt het koersverloop van een achttal Europese kapitaalbeurzen die weinig houvast bieden.
Grafiek 4 Het koersverloop van een achttal Europese kapitaalbeurzen
Bovenstaande grafiek leent zich niet voor het bepalen van de Kapitaal Evolutielijn. Toch wilden een aantal beursanalisten het gemiddelde weten van alle kapitaalbeurzen ter wereld. Daarom besloot een groep beurshandelaren eind 1987 tot het berekenen van de ‘World (US$) price index’. Dit initiatief is thans overgenomen door het instituut ‘Morgan Stanley Capital International’ (MSCI). Deze gemiddelde koersindex en de grafiek daarvan wordt de MSCI genoemd, naar de afkorting van de naam van dit instituut.
Het maken van een Evolutielijn van de MSCI was moeilijk, omdat er slechts vanaf 1987 statistieken beschikbaar waren. Dat was tijdens het maken van deze Evolutielijn niet meer dan 9 jaar en dat was onvoldoende voor het bepalen van de benodigde twee V-tijden. Omdat er ook maandelijkse statistieken beschikbaar zijn, werd besloten de MSCI in kwartalen uit te zetten. Deze zijn uiteraard aan veel grotere schommelingen onderhevig dan de jaargemiddelden, zoals blijkt uit grafiek 5.
Grafiek 5 Groeicurve van de MSCI uitgedrukt in kwartalen
In grafiek 5 duurt V-tijd 1 ongeveer 12,5 kwartalen en V-tijd 2 ongeveer het dubbele. Daaruit volgt dat de Evolutielijn van de MSCI een versnellingshoek heeft van 45 graden. De asymptoot ligt ergens in de eerste twee kwartalen van 2000, maar dat kon niet zo zuiver worden bepaald, zodat voor de Kapitaal Evolutielijn een methode moest worden gevonden die nauwkeuriger is. De meest betrouwbare methode voor het bepalen van de Kapitaal Evolutielijn bleek te berusten op de koersindex van de Dow Jones Industrial Average (DJIA) die kortheidshalve verder de DOW wordt genoemd.
Het bepalen van de Kapitaal Evolutielijn
Het volume van de DOW is groter dan van alle andere kapitaalbeurzen samen. Wij beschikken over statistieken van de DOW vanaf 1896 en dat is ruim voldoende voor het bepalen van de Kapitaal Evolutielijn. Voor die bepaling wordt in grafiek 6 het koersverloop van de DOW vanaf 1950 tot 1999 weergegeven. Die koersen werden grafisch uitgezet en bleken reeds volgens een vrij regelmatige groeicurve te zijn verlopen. Natuurlijk was die groeicurve niet volkomen vloeiend, zodat op grafiek 5 de paarse groeicurve werd gestrookt die het gemiddeld koersverloop weergeeft.
De Kapitaal Evolutielijn werd in 1996 bepaald en aan het begin van dat jaar stond de index van de DOW globaal op 6000 punten. Uit grafiek 6 blijkt dat toen de halveringstijd ongeveer 4 jaar bedroeg, omdat de koers begin 1992 op de helft (3000 punten) stond. In het laatst genoemde jaar was de halveringtijd 8 jaar, omdat de koers in 1982 op de helft daarvan, dus op 1500 punten stond. In dat jaar (1982) bedroeg de halveringtijd 16 jaar, omdat de DOW in 1968 op 750 punten stond. In 1968 was de halveringstijd 32 jaar, omdat de DOW in 1936 op ongeveer 375 punten stond. De halveringtijden van de Kapitaal Evolutielijn bedragen respectievelijk 4, 8, 16 en 32 jaar, zoals op de bovenkant van grafiek 6 wordt weergegeven.
Grafiek 6 Koersverloop van de DOW 1950-1999 met halveringstijden
In grafiek 6 werden de halveringspunten P0, P1, P2 en P3 van de DOW bepaald en daaruit werd gevonden dat de V-tijden respectievelijk 4, 8, 16 en 32 jaar een reeks vormen en op rechte lijn liggen met een versnellingshoek van 45 graden. Door die verdubbelingtijden grafisch uit te zetten, wordt de rechte regressielijn verkregen die net als die van de MSCI (het wereldgemiddelde) een versnellingshoek heeft van 45 graden. De DOW en de MSCI zijn bepalend voor alle kapitaalbeurzen.
Grafiek 7 Evolutielijnen van een 5-tal kapitaalbeurzen met hun asymptoten
De asymptoten van een aantal niet weergegeven evolutielijnen (vooral in Azië) liggen vóór het gemiddelde (2000) en de AEX, DAX en FTSE liggen daarna. Doordat van een aantal grote industrieën de aandelen op meer beurzen worden verhandeld, zijn zij min of meer aan elkaar gekoppeld. Dit verklaart waarom de meeste kapitaalbeurzen zo scherp reageren op de koersen in Wall Street. Op grafiek 4 zagen wij hun verschillen, die eveneens blijken uit hun verschillend koersverloop dat op de volgende grafieken wordt weergegeven.
Grafiek 8 Het koersverloop van de AEX
De AEX is eerst in 1983 begonnen, zodat het aantal jaren statistiek beperkt is. Toch blijkt de asymptoot van de desbetreffende evolutielijn omstreeks 2002 te zijn gelegen en dat ligt dicht bij het gemiddelde van alle kapitaalbeurzen.
Grafiek 9 Het koersverloop van de DAX
De DAX wordt gekenmerkt door een grote wispelturigheid en wellicht ligt de asymptoot daardoor ongeveer 9 jaar later dan het gemiddelde van alle kapitaalbeurzen.
Grafiek 10 Het koersverloop van de FTSE
De FTSE liep telkens gedurende ongeveer 5 jaar dan weer voor en dan weer achter. De asymptoot ligt ongeveer 20 jaar later dan het gemiddelde. Misschien dat beursanalisten daarvoor een verklaring kunnen geven?
De grafieken 5,6, 8 en 9 verschaffen de grafische punten P0, P1 en P2 voor de Evolutielijnen in grafiek 7, waarop men ziet dat hun asymptoten bij de jaartallen 2002, 2009 en 2020 zijn gelegen. Wellicht dat beursanalisten daarvoor verklaringen weten? Overigens doen deze afwijkingen van het gemiddelde niet ter zake.
De beurskoersen van de DOW zijn hypergevoelig en die gevoeligheid wordt meestal op vrijwel alle andere beurzen overgedragen. Daarom is Wall Street de wereldleider van alle kapitaalbeurzen en is het koersverloop van de DOW maatgevend.
De Kapitaal Evolutielijn (KEL) is reeds aan haar ombuiging begonnen
Wij hebben reeds gezien dat de asymptoot van de KEL omstreeks 2000 ligt en dat betekent dat de koersen van de DOW ongeveer de top hebben bereikt. Wij zien in grafiek 11 dat de gerealiseerde beurskoersen steeds meer achterlopen op de koersen die werden berekend met behulp van de KEL. Zij beginnen ook steeds heviger te fluctueren, wat er op wijst dat sommige beleggers wat zenuwachtig zijn geworden. In het najaar van 1997 daalden de koersen ongeveer 1000 punten beneden de gemiddelde curve en in het najaar van 1998 zelfs ongeveer 1500 punten. Daarna vond wel weer herstel plaats, maar de koersen zijn sedertdien sterk achtergebleven, wat op grafiek 11 en 12 wordt weergegeven.
Grafiek 11 De ombuiging van de Kapitaal Evolutielijn na 1994
In grafiek 10 en 11 zien wij dat die ombuiging van de Kapitaal Evolutielijn reeds in 1994, dus ongeveer 6 jaar vóór de asymptoot (2000) is begonnen. En dat terwijl de KEL vanaf 1896, dus over een periode van praktisch 100 jaar een rechte lijn is geweest. Voorts zien wij dat de fluctuaties van de koersen de laatste jaren steeds groter zijn geworden. Tenslotte zien wij dat de verdubbelingtijd in 1999 bij een beursindex van 10.000, tegenover 5.000 in 1996 was toegenomen tot ruim 3 jaar, terwijl dit volgens de Kapitaal Evolutielijn 2 jaar had moeten zijn.
Deze verschijnselen wijzen er op dat alle kapitaalbeurzen volgens de hypothese omstreeks 2000 moeten instorten. Maar hoe zeker is het dat zij dat ook daadwerkelijk zullen doen? Om dat te kunnen geloven, bespreken wij nu de hypergevoeligheid van de kapitaalbeurzen. Een duidelijk beeld daarvan wordt verschaft in grafiek 12, waarop wij kunnen zien dat een groot aantal psychologische gebeurtenissen van invloed is geweest op de koersfluctuatie van de DOW.
Grafiek 12 Kritieke factoren die van invloed waren op het koersverloop van de DOW
In grafiek 12 wordt door de geel gekleurde bijschriften weergegeven welke psychologische gebeurtenissen er de laatste 10 jaar zijn geweest en hoe paniekerig de Dow Jones index daarop heeft gereageerd. De belangrijkste negatieve koersreacties van de laatste tijd vonden - zoals reeds gezegd - plaats in de zomer van 1997 en in het najaar van 1998. Hoewel de koersen zich daarna weer enigszins herstelden, heeft er ten opzichte van de met de hand bijgetekende curve van de berekende groei volgens de Kapitaal Evolutielijn (KEL) sedert 1994 een belangrijke trendbreuk voorgedaan. Dit betekent dat de KEL aan haar ombuiging is begonnen. Die ombuiging blijft zich voortzetten, omdat de asymptoot van de KEL reeds zo dichtbij ligt.
Maar welk psychologisch gebeuren is belangrijk genoeg om alle kapitaalbeurzen volledig te doen instorten? Wij kunnen dat moment niet zelf kiezen, want het wordt door de evolutie zelf bepaald. Volgens de hier besproken hypothese is het niet toevallig dat de evolutie er zelf voor heeft gezorgd dat de Kapitaal Evolutielijn omstreeks 2000 ten einde komt. Toen wij ontdekten dat de asymptoot van de KEL precies bij het magische getal 2000 is gelegen, dachten wij eerst dat dit toeval was. De asymptoot van de Kapitaal Evolutielijn had ook best bij een ander jaartal kunnen liggen. Toen realiseerden wij ons dat de kapitaalbeurzen alleen kunnen instorten bij een uitzonderlijk groot psychisch schokeffect. Zulk een schokeffect zou veel groter moeten zijn dan de schokeffecten die op grafiek 12 staan bijgeschreven. Jaarwisselingen komen in ieder geval niet in aanmerking en normaliter zou het jaar 2000 ook niets bijzonders zijn, als het computertijdperk niet was ingetreden. Die computers hebben - zonder dat de bedoeling was – er voor gezorgd dat er een millenniumbug zal komen.
Dit betekent dat bij de nadering van het jaar 2000 de beleggers zich realiseren dat er door de millenniumbug een aantal bedrijven grote economische schade kunnen oplopen. Wij hebben reeds gezien de aandelenbeurzen toch reeds hyperkritisch zijn geworden. Op een bepaald moment bereikt de millenniumkoorts haar climax. Dat is het psychologisch moment, waarop de paniek toeslaat en de beleggers massaal hun aandelen verkopen. Dat heeft tot gevolg dat de koersen van de aandelen in een vrije val komen, waaruit zij zich niet meer kunnen herstellen.
Wij zagen reeds dat de aandelen op de kapitaalmarkten in principe niet kunnen existeren, omdat de koersen niet eindeloos kunnen blijven stijgen. Er moet dus per definitie een moment komen dat alle kapitaalbeurzen moeten verdwijnen. De gevolgen daarvan worden in deze website uitvoerig beschreven.
CONCLUSIE
De Kapitaal Evolutielijn geeft weer dat de beurskoersen steeds meer fluctueren en in relatieve zin afnemen. De reacties van de handelaren op de kapitaalbeurzen zijn reeds hypergevoelig. Kleine psychologische schokeffecten veroorzaken reeds grote reacties. Er is echter een groot psychologisch schokeffect in aantocht in de vorm van de millenniumbug. Van de miljoenen computers zijn de meeste reeds millenniumbestendig en de algemene verwachting is dat zij dat allemaal zullen zijn bij het bereiken van het uur U. Niemand kan echter met zekerheid zeggen dat er dan helemaal niets zal gebeuren. Daarom hebben velen voorzorgmaatregelen genomen, zoals voedsel, water, licht, warmte, etc. Een lichte millenniumkoorts valt reeds waar te nemen. De psychische spanningen nemen langzaam toe; ook op de kapitaalbeurzen. Het valt niet moeilijk te voorspellen dat er een groot psychologisch schokeffect in aantocht is. Men probeert eventuele economische schade te dekken door het afsluiten van verzekeringen, maar niet alles kan worden verzekerd. De beurshandelaren zijn zich daarvan bewust en weten dat industriële economische schade van invloed is op de beurskoersen. Bij de nadering van het nieuwe millennium en het oplopen van de millenniumkoorts, komen de aandelenkoersen steeds meer onder druk te staan, zodat er tenslotte maar weinig nodig is om een volledige crash te veroorzaken. In het verleden hebben de koersen zich altijd weer hersteld, maar dat is nu praktisch onmogelijk. Het gevolg daarvan is dat nu ook ons kapitalistisch stelsel niet langer meer kan blijven bestaan. De gevolgen daarvan worden in deze website beschreven.
